ایشالا میاید آلمان و براتون مهمون میاد و باید برید به پیشوازش. این مسافر
میتونند پدرتون باشند، میتونه یکی از دوستاتون باشه که میخواد توی
آلمان درس بخونه یا ... من چند تا تجربه به دست آوردم، که در اینجا باهاتون
به اشتراک میگذارمشون:
1- توی
مسیر رفت به فرودگاه، اگه یه ایرانی غریبه دیدید که میخواست بره ایران،
مثل بنده خر نشید و بهش پیشنهاد ندید که: "اگه میخوای، من یکی از
چمدونهات را میارم!" چون پیش خودش فکر میکنه دزد تشریف دارید... پس کلا
هیچ پیشنهاد کمکی بهش نکنید!
2- احتمالا
همهی فرودگاهها، مثل فرودگاه دوسلدورف دو تا طبقه دارند. توی فرودگاه
دوسلدورف، طبقهی بالایی برای کسایی بود که میخواستند پرواز کنند
(=Abfahrt). و طبقهی پایینی، برای کسایی که پروازشون تازه میخواست بشیند
(=Ankuft).
3- حتما
از مسافرتون، شماره پروازش را بپرسید. توی فرودگاه یه سری مانیتورهایی هست
که از توش میتونید بخونید که مسافران پرواز شماره ی فلان؛ از کدوم خروجی
خارج میشوند. (فک کنم مسافرهای پرواز ماهان، غالبا از ترمینال C خارج
میشوند. شماره پرواز خودم و دوستم W5008 بود.)
4- رفتن
خودتون را یه جوری تنظیم کنید تا یک ربع قبل از اینکه پرواز مسافرتون
بشینه، توی فرودگاه باشید. چون اگه احیانا توی مسیر مشکلی براتون پیش بیاد و
دیر برسید، مسافر خیلی حول میکنه. یکم آدم را بهت برمیداره اگه تنهای
تنها باشه توی فرودگاه!
5- اگه
مثل بنده توی ایالت NRW هستید و بلیط دانشچویی دارید، از مسافرتون حتما
بخوایید که توی آخر هفته (شنبه یا یکشنبه) بلیط بگیره و بیاد. چون اینجوری
شما میتونید مفتی ببریدش تا شهرش. (البته اگه شهر اون هم توی ایالت NRW
باشه.) (در مورد اون بلیط بعدا یه توضیح مفصل میدم.)
6- برای
دوستتون حتما قبل از اینکه بیاد، یه دونه سیم کارت آلمانی بخرید! در یه
پست جداگانه توضیح خواهم داد که وقتی سیم کارت میخرید، باید با لپتاپ
برید توی اینترنت ثبتش کنید. کسی هم که تازه از راه رسیده، خودش معمولا به
اینترنت دسترسی نداره. خلاصه، اگه سیم کارت براش تهیه نکیند، مثل من مجبور
میشید سیم کارت خودتون را بدید به دوستتون! (کلا اگه در بدو ورود، به
مسافرتون یه سیم کارت بدید، خیلی کارتون شیک خواهد بود! نه؟)
7- حتما
از دو روز قبل از پرواز دوستتون، مسیر خونه به فرودگاهتون را چک کنید.
وگرنه یهو صبح بلند میشوید و میبینید که توی برنامه نوشته: این مسیر در
حال تعمیر است!
8- یک
درصد احتمال بدید که خدای ناکرده توی راه پاتون شکست و نتونستید برید
دنبال دوستتون! به همین خاطر خیلی منطقیه که مسافرتون، خودش مسیری که
میخواد بره را پرینت کرده و آماده باشه! خلاصه یه کاری نکنید که تمام
امیدش به شما باشه! اگه مثلا دانشجوه، بهش بگید که بره توی سایت دانشگاهش، و
مسیر رسیدن به دانشگاه را پیدا کنه و پرینت بگیره. (باید توی سایت
دانشگاه، دنبال قسمتی به نام Ankunft یا Anfahrt بگرده.)
9- از
اونجایی که احتمالا دوستتون در روزهای اول به اینترنت دسترسی نداره و فقط
میتونه از اینترنت سیم کارتش استفاده کنه، بهش بگید که توی ایران
اپلیکیشنهای به دردبخور را دانلود کنه و روی گوشیش آماده داشته باشه. به
نظر من مهمترین این اپلیکیشنها اینهاست:
اپلیکیشن DB: که برای اطلاع رسانی از زمان حرکت قطارها و اتوبوسها طراحی شده.
نرم افزار Dialnow:با این اپلیکیشن میتونند با هزینهی کم با خونه تماس داشته باشند.
10- بهش حتما یادآور بشید که فقط توی بانک امضا بکنه. جای دیگهای بدون مشورت با شما امضا نکنه!
11- قبل
از اومدن دوستتون، بهش بگید تا با خوابگاه نامهنگاری بکنه و ببینه قراره
بهش چه جوری اینترنت بدن؟ و اگه لازمه "مودم" یا "روتر" را توی آلمان بخره،
از همون ایران بخره و با خودش بیاره.
12- خواهشا تا آخر اون روز را با دوستتون بمونید!
این کار خیلی توی روحیهاش تاثیر خواهد داشت. اگه خانوادهاش بدونند که یه
نفر تا آخر روز پیش بچهشون میمونه، خیلی خیالشون راحت میشه! اینقدر دعاتون میکنند:)
تا مهمونتون را رسوندید به شهرش، مثل من یهو نگید: "خدافظ من
برم دیگه!". موندن شما پیشش، خیالش را خیلی راحت میکنه! باهاش برید توی
شهر یه قدمی بزنید. خاطره بگید، بخندونینش و ...
13-
تا چند روز بهش رنگ بزنید و بپرسید که مشکلی نداره؟ اگه یکم با دوستتون که
تازه اومده، گرم بگیرید، خیلی از لحاظ روانی کمکش کردید. حتی خانوادهاش
هم از نگرانی در میایند چون که یه نفر هست که هوای بچشون را داره یکم!
14- از مسافرتون بخواهید که قبل از پرواز، پیشبینی هوایِ شهری که توش پروازش میشینه را ببینه. اینجوری، بهتر میتونه توی پوشیدن لباس، تصمیمگیری بکنه. همچنین ازش بخواهید که مثل آلمانیها، پیازی لباس بپوشه. یعنی چند تا لایه لباس روی هم بپوشه تا به فراخورِ دما، بتونه لباسش را کم یا زیاد کنه. یقینا توی خود فرودگاه، درجهی هوا مطلوب خواهد بود اما در بیرون از فرودگاه، سرد!
پینوشت:
1-
واقعا نمیدونم این پستی که نوشتن به درد کسی میخوره یا نه!! چون خودتون
که بیاید آلمان، بعد از یک ماه، خودتون این چیزا دستتون میاد! اصلا دیگه
نیازی نخواهید داشت که به این وبلاگ بزنید.
2- من به استقبال کسی که نمیشناسم نمیرم! گفته باشم!